ارجاف فحل

توفیق اجباری

arjaf — Mon, 16 Feb 2009 22:58:19 GMT

عاقبت دست تقدیر یخه ی ما را هم گرفت و ما را راهی دیار غربت جهت انجام فریضه
زیبای سربازی نمود.
چه کار می توان کرد بقول دوستان شتری است که روی کول هر مردی نشسته
است حالا عده ای ان را به پایین میکشند و عده ای هم مثل بنده سراپا نیم وجب
زورش نرسیده و مجبور به کولی دادن می شود ، باکی نیست ما که عمری به همه
کولی دادیم حالا چند ماهی نیز به اجباری رفته و زیر آن استخوان می ترکانیم.
حالا شاید بگوئید که چه شده که پس از ده ماه و اندی که وبلاگم را به روزگار نرساندم
اکنون آمده ام و دم از رفتن می زنم ، خوب باید از روی صفا و صداقت ، کمال و کرامت
و با توجه به اینکه می توانید در دادگاه بر علیه ام استفاده کنید اعتراف میکنم که
پول چیز کثیفی است .
باشد که این بعد روزگار با ما سر خوش سازگاری بگذارد و ما را این چونین در هیبت
دوستان خوار و ذلیل نگرداند.
و باشد که روزی باز آییم و باز گوییم و بخندیم و بگرییم و بنویسیم و نظر دهیم و
وقت تلف کنیم و وب سیاه کنیم و روزگار بگذرانیم تا ببینیم که چه شود و چه آید
و چه خواهد و چه...

حامی از شکم دردی نمی نالد * از گلو گیری نمــی گریــــد
هست تنـــــها غمــــی ز دوری * مگر از اجبـاری نمی ترسد

فتو بیتی(قبرستان)

arjaf — Sat, 10 May 2008 23:22:25 GMT

روزی کـــه آمــــــــدم به دنیـــا روز نبــــود
در شهر خبری زشیر خشک و پوشک نبود
هــــیچ کس نکــــــرد فکـــر عاقبت کار من
مــن مُــردم و در بهشت زهــــرا جا نبـــود

***********

خبر آمــــــــد ، خبــــری در راه اســــــت
خبر آمــــــــد ، باز گرانی در راه اســـــت
کمبــود شکر و برنج و آب در راه اســـــت
خبر آمد ، سهمیه بندی قبر در راه اسـت

خداحافظ رفیق

arjaf — Fri, 04 Apr 2008 16:18:24 GMT

خبر دار گشتیم که در دولت مستطاب چند تن از وزراء و رؤسای عدالت پیشه را
بصورت کاملن زورکی و تحت الفشار وادار به استعفا نموده اند البته مارا چه به
نصب و انتصاب ولی این کار ها را به رئیس جمهور نسبت داده و می دهند.
فی الحال ما کاری به زور و فشارش نداریم چون غیر از این ، کارها که سر و
سامان نمیگیرد ولی با اشخاص معلوم النام که از بد روزگار مورد مهر و محبت
قرار گرفته اند کار داریم واینکه بررسی کنیم و بفهمیم که کجای کارشان موش
دواندند یا سر موش زیر آب کردند و یا دم به تله داده اند که اینچونین و آنچنان
و اینگونه به آنها لطف شده است.
البته بدانید و آگاه باشید که ما نخواسته و نمی توانیم برای کسی و کسانی
شایعه درست کنیم ولی گفتیم هر چه هست در پس کارها و گفته های اخیر
آنها ست، اینچونین که محمد رحمتی وزیر راه و ترابری چند روز پیش گفته بود
که ما (یعنی خودشان) در سال جدید هیچ طرح جدیدی آغاز نمی کنیم و
یقینن این کلام به دل مهربان رئیس جمهور که خواستار ادامه سیاحت در ایران
هستند خوش نیامده و او را در لیست سیاه قرارداده ، وزیر کشور نیز مطمئنن
به خاطر برگزاری انتخابات با شکوه و حضور 70 در صدی مردم در انتخابات
(که راست و دروغش با خودش) تر فیع درجه گرفته و در این لیست قرار گرفته،
اما متکی وزیر خارجه که همواره یاور و حیدر رئیس جمهور در حل مسائل بوده
پس از پیروزی هایی که هر بار پس از حرفهای البرادعی کسب کردیم دیگر رمقی
نداشته و پرزیدنت را وادار به تعویض او با یک نیروی تازه نفس کرده است.
و در آخر لیست نام وزیر اقتصادی و دارایی به چشم میخورد که پس از شکستهایی
که در پنهان کردن تورم از چشم مردم خورد و وقتی سالی سال تحولات اقتصادی
باشد عوض کردن او خودش خیلی خیلی خیلی به جهت عوام فریبی وظاهرسازی
و کلاس کار مفید و لازم است.
در پایان گویند و گفته باشیم که این خود جدی ترین و بزرگترین اصلاحات در کابینه ی
اصولگرایان بوده و این اولین نوآوری (پس از کمبود مرغ ، پودر لباسشویی ، گوجه و...)
در این سال است که به نام رئیس جمهور رقم خورد...ختم کلوم.

اندر شرح عید نوروز

arjaf — Thu, 20 Mar 2008 23:15:18 GMT

اندک زمانی بود که دگر حرفمان نمی آمد و سخن چینی از یادم برفت تا که با
آمدن بهار و زمزمه بلبلان در گوشمان ما را سرحال آورد و به سخن واداشت.

و گویند و گفته و بسیار نیز گفته باشند که نوروز را سر سال باشد و قدمتش
بسیار باشد و تقویم خورشیدی که از " خور" قرص آفتاب و "شید" روشنایی
باشد دقیق ترین تقویم در دنیا باشد و هیچ کس مشابه اش را نداشته و
نتواند بیاورد.
و با آغاز سال نو بساط بگو و بخور مردمان به را باشد و هیچ کس را تاب و
تحملی در برابرش نباشد چنانکه شکمها همه پر گردند و بزرگ و پروار و
چند لایه و بد قواره و... باشد.
فروردیگان از دیرباز موعد گرانی باشد و رسم مردمان اندر ایام گرفتن خون
بها برای فروش اجناس بوده و هیچ کاریش نتوان کرد.
گویند در این روز جمشید بر گوساله نشست و سوی جنوب رفت و با زنگیان
کارزار کرد و همه را مقهور کرد و به غنیمت چند ماهی بزرگ به جهت برپا کردن
بساط سبزی پلو با ماهی با خود بیاورد و بدین سان در این ایام بهای ماهی از
دیه ی آدمی بیشتر شده و این خود تاثیر شگرفی در بهای آب و برق و گاز و...
خواهد گذاشت و سخن اندر شرح نوروز بسیار باشد و صبر آدمیان کم پس کلام
به ساحل کشانده و پایان میدهیم و دیگر عرضی نیست.

زبانت را نگه دار

arjaf — Wed, 19 Sep 2007 11:15:09 GMT

شاید کمتر ایرانی در جهان باشد که یکی از افتخاراتش گویش به زبان فارسی
نباشد ، زبانی که با غنای ادبی فراوان و بی نظیر و پیشینه دوهزارو پانصد ساله
خود عاملی برای ارج نهادن بیشتر به این زبان و حفظ آن و یا شاید عمل به همان
شعار همیشگی فارسی را پاس بداریم باشد.
فی الحال پس از چند صد سالی که زبانمان دائم در هجوم لغات عربی و فرانسوی
و انگلیسی بوده جای شکرش بافی است که هنوز زبان رسمی کشورمان تغییر
نکرده و یا گرفتار بلائی که آتا ترک به سر زبان ترکی آورد نشدیم.
بی شک این حال را مدیون شعرا و ادبای گذشته وحال خود داریم و البت که
نمی توان تلاشهای فرهنگستان زبان فارسی را در این چند ساله نا دیده گرفت
ولی چه کنیم که بیشتر زمانها نوشدارو پس مرگ ابولقاسم ها ، هدایت ها
و دهخدا ها ست ، همانگونه که پس از نزدیک یک دهه حضور اس ام اس در ایران
ادبا و فضلای گرامی به نتیجه واحده رسیده و پیامک را برایش مناسب دیدند.
باشد که در چندین سال آینده به جای فریزر گویند یخمک ، به جای لب تاپ گویند
رایانک ، به جای سشوار گویند فوتک ، به جای مترو گویند قطارک و الغیره و ذالک...

مرام نامه!

arjaf — Sat, 11 Aug 2007 13:00:44 GMT

درود...ما برگشتیم چی خیال کردید..که ما رفتیم و اینجا را بی صاحاب گذاشتیم..
زهی خیال باطل...ما که اینجا را راحت گیر نیاوردیم...شاید خودش مفتی باشه
ولی کم که وقت نذاشتیم و پول اینترنت و برق تو جیب بخش خصوصی و دولتی
نکردیم که حالا اینجا را بذاریم همینجور بمونه و خاک بخوره البته تعداد وبلاگهای
بی صاحاب زیادند که مثل قبرهای که توشون مرده نیست نه میشه براشون
فاتحه خوند و نه می شه دیگه بهشون سرزد ، و ما هم از ترس همون روز بود
که زندگی مادی را بی خیال شدیم و دوباره چراغ سوسو کنان این قبر رو روشن
کردیم تا شاید اگر روزی مثنوی خداحافظی رو خوندیم و تو زیر زمین خونمون ضبط
کردیم و گذاشتیم برای پائین گذاری (دانلود)یه قبر هم تو دنیای مجازی داشته
باشیم که هر چند گاهی از صدقه سر موتورهای جستجو ، گذر کسی به اینجا
بیفته و فاتحه ای نثارمان کند.
بگذریم ... امسال خوشحال و شنگول بودیم که حداقل دیگه تابستون درگیر
درس و کتاب و ترم تابستونی و امثالهم نیستیم که خبر رسید اولیاء الامور
محبوب در خم یک کوچه گیر کرده و دست یاری به سوی تمام متفکرین و
متصدمین و متعهلین و مستاجرین و مرتجعین و محصلین و مستعدین و تمام
اهالی این سرزمین با دین و بی سیاست و هر صاحب نظر و نخبه و پخمه و
سخندانی که تریبون آزاد زیاد دارد دراز کرده و خواستار مساعدت کوتاه مدت
بدون سود و کارمزد جهت تغییر ساختار و ساختمان خزانه داری مرکزی
مساعدتگاه اجتماعی ، مدیریت و برنامه و از همه مهم تر تالیف کتاب چگونه
پول نفت را به سر سفره آوریم می باشند.
و از آنجایی که وصف صداقت و حمایت و رفاقت حامی زبان زد تمام کوچه های
اطراف است ، شایسته ندیدم خود را در اینجا نخبه و آدم نشناخته و کاری
نکنیم از این رو کمی لوحهء یانگوم را کنار گذاشته و قصد کردیم که جهت
راس و ریس کردن امور ، از حاشیه به گود آمده و خود لنگ را در دست گیریم
و تمام اقکار و حقایق و سرچ های خود را جمع کردیم و در نومچه ای بسوی
دارالملک گسیل داشتیم تا ببینیم چه شود و چه خوش آید...دیگر عرضی نیست!

و اما زرشک

arjaf — Fri, 01 Jun 2007 16:13:18 GMT

در این چند صباحی که از بهار گذشته همواره منتظر مهم ترین واقعه این فصل نشسته ایم
تا ببینیم که روزگار این بار برایمان چه نقشه ای کشیده و مارا در چه آزمایشی قرار میدهد
در گیر ودار این احوالات بحث اراذل و اوباش و امنیت اجتماعی نیز حسابی داغ است طوری که
هیچ کولر آبی و گازی از پس خنک کردن آن برنمی آید و هیچ ارگان و دسته و شبکه و نهادی
نمی تواند آتش تنفر و مهرورزی مجریان قانون را نسبت به کوتاهی ها و بلندی ها و نهان و
آشکار اهل الایران خاموش کند.
از سویی آنگاه که مار از پونه دل خوشی نداشت در خونه اش روئید و ما را آنچنان غافل گیر
کرد که فرصت دست نداد تا درخواست وام و مساعدت و یاری و پاچه خاری و مهرمان را در
نامه ای مکتوب کرده و به دستش رسانیم تا شاید در این اوضاع آشفته مخابراتی حرف دل
خود را از طریق دستگاهی غیر اپراتوری به گوش همیشه بینا و چشمان همیشه شنوایش
رسانیم.
اما از آنجایی که این پونه(ازنوع غائب مذکر )وقتی برای به خارش کشیدن سر و صورتش
نداشت نه خود را خارانید و نه خار های محله ی مارا خوار کرد و همچنان خواهرانه
مهر و محبتش را نثار خوانین و خلایق کرد و مارا در خانه خود با خروار و خروار مشکلات
و خواهشها و اگذاشت ، باشد تا در خردادی دیگر بیا ید و اینبار خستگی راه را بر خشکی
مسیر ارجح مشمارد و با مشتی خزعبلات ما را بر سر خرمن وانگذارد تا مجموع خ های
ما به 18 نرسد.
و ما همچنان با مکیدن سماق و زرشک سعی در هضم این ماجرا داریم تا روزگار نیز به
کاممان همچنان ترش باشد.

دیر آمدی ای آهوی سرمست * ندهیم زود دامنت از دست
ازمهر و محبتت شد نصیب ما * اندکی زرشک سرخ در دست

عجب رسمی داره این...

arjaf — Tue, 01 May 2007 23:32:18 GMT

ابو فحل را دیدم که از کوچه ای بگذشت ، به او سلامی دادم و شرح احوالش راجویا شدم
که بسیار پریشان بود و دمع ، از برای چرا و چگونه اش گفت :

عمری از فضل جهان هر چه نوشیدم                  همه در یک شیشه کردم و نفروشیدم
نه مست شدم و نه خمار و عقل زایل                همه از بحر بشر شد کتابی حاصل
با هزار دغدغه و خواهش و بلوا و گرانی              با هزار ورق و منگنه و کاغذ کاهی
چون به سرای ارشاد فرستادم                          تا که کار پایان یابد و جواز ستانم
گفتند که در صفی خارج نتوانی شد                   مگر صبر کنی تا سال دگر شد

                            ***************************
چو خود را عاطل و باطل بدیدم                             رفتن به جمع زرد رویان را جایز بدیدم
می نوشتیم و چاپ میزدیم حرفهای یامفت            تا که بخرند و شاد شوند از دروغهای کلفت
شب و روزمان شده بود جفنگ و جفنگ                هیچی نمیگفتیم الا چرندیات قشنگ
کوچه و بازار را زیر و رو میکردیم                           تا که لوحه یکی را پیدا میکردیم
می زدیم تیتر بزرگ صفحه اول مان                      چرا میکنید بازی با زندگی بازیگران
تا که آخر روزگار پس سرمان زد                           همه آمال و آرزو ها را به هم زد
لوحه ما هم چون که در آمد                               آبروی نداشتمان با ما نیامد
شدیم مسخ نزد دوستا نمان                             نمی دانم چه کس پا کرد در کفشمان
زندگی مان شد تلخ یا کمی شور                      عکسمان پیدا می شود در هر جای نا جور
عجب رسمی داره این دوره زمونه                      هیچ کار بدی بی جواب نمی مونه

آغازی دگر (سیصد اخراجی)

arjaf — Thu, 05 Apr 2007 23:37:18 GMT

خواست کردیم که از باب بروز رسانی وبگاه مان موشواره و کلید واره در دست گیریم و
صفحه ای سیاه کنیم تا شاید اندکی از غمی که به مانند سوزن در پشتمان فرو رفته
کاسته شده و مرحمی باشد بر دل بی رحم مان.
شنیده های منقرض شده حاکی بر آن است که دسته ای از نظامیون بریتانیایی که از
اقبال خوشمان وصف مهرورزی و عدل و صفای پرزیدنت را از رسانه های فرنگی شنیده
بودند خواستندکه در ایام عید برای عرض تبریک و روبوسی خدمت ایشان برسند،
ولی از آنجا یی که مملکت در آن ایام تعطیل بود و هیچ اتوبوس و تاکسی و درشکه ای
پیدا نکردند با کرایه یک کشتی قصد سفر کردند ولی باز هم از آنجایی که مملکت در
آن ایام تعطیل بود هیچ کس خبر دار نشد الا چند سربازی که مرخصی شان رد شده
بود آنها را دیده و حدس و گمان جاسوسی زده و آنها را متوقف و دستگیر کرده و به
تخت گاه آورده و الباقی...
از طرفی همانطور که اخراجی ها ملت را به خنده واداشته ، سیصد نیز عده ای را به
گریه واداشته و آنچنان غوغایی به پا کرده که از بلوای خلیج همیشه فارس نیز
بیشتر گشته ، به نقل از بعضی ها که به مکتب نمی رفتند و وقتی میرفتند جمعه بود
در خاک ما آنقدر فیلم های معناگرا ساختند که دیگر رمقی برای ساختن فیلمهای
حماسی و تاریخی و شاهنشاهی نمانده چه برسد به دفاع از انسانیت و صلح جویی
کوروش و داریوش و خشایار و دیگر عجمیان.
باشد که روزی سرمان به سنگ تیزی بخورد و بشکند و بعد از مرگ سهراب به دنبال
نوشدارو بگردیم البت اگر تا آن زمان سهراب سر از سینمای هالیوود و بالیوود و چین
و چمن در نیاورده باشد...دیگر عرضی نیست.

زمانی برای رفتن

arjaf — Fri, 16 Mar 2007 07:03:27 GMT

تو این آخر سالی حسابی به سرم زده که حداقل چند خطی شعر نو بگویم که اگر در این سفری
که به خراسان رضوی دارم ناکام از دار دنیا آویزون شدیم ما را بخاطر اهانت ها و نصیحت های
بی خردانه ببخشایید. این شعر نوی ماست که اونقدر چپ و چوله شده که نمی دونم تو اون دنیا
چه جوری تو روی نیما و سهراب و ... نیگاه کنم در پایان امیدوارم که انسانها مقداری
سر عقل بیان و در سال آینده روی همراه ها دیگه تصویری از انفجار و سر بریدن و تیکه تیکه کردن
و تجاوز و...نبینید.

سالی سپری شد
عمری که گذر کرد
یک عمر نگفتیم
فردا کی سفر کرد
نشستم و دیدم
تابرسم به فردا
فردا که همین امروزه
امروز که همان فرداست
مسافریم و اهل سفر
در صفر و محرم اهل پرواز
پرواز به رویا
رویا به پرواز
هیچ کس نمی داند
کی شود آغاز