شاید کمتر ایرانی در جهان باشد که یکی از افتخاراتش گویش به زبان فارسی نباشد ، زبانی که با غنای ادبی فراوان و بی نظیر و پیشینه دوهزارو پانصد ساله خود عاملی برای ارج نهادن بیشتر به این زبان و حفظ آن و یا شاید عمل به همان شعار همیشگی فارسی را پاس بداریم باشد. فی الحال پس از چند صد سالی که زبانمان دائم در هجوم لغات عربی و فرانسوی و انگلیسی بوده جای شکرش بافی است که هنوز زبان رسمی کشورمان تغییر نکرده و یا گرفتار بلائی که آتا ترک به سر زبان ترکی آورد نشدیم. بی شک این حال را مدیون شعرا و ادبای گذشته وحال خود داریم و البت که نمی توان تلاشهای فرهنگستان زبان فارسی را در این چند ساله نا دیده گرفت ولی چه کنیم که بیشتر زمانها نوشدارو پس مرگ ابولقاسم ها ، هدایت ها و دهخدا ها ست ، همانگونه که پس از نزدیک یک دهه حضور اس ام اس در ایران ادبا و فضلای گرامی به نتیجه واحده رسیده و پیامک را برایش مناسب دیدند. باشد که در چندین سال آینده به جای فریزر گویند یخمک ، به جای لب تاپ گویند رایانک ، به جای سشوار گویند فوتک ، به جای مترو گویند قطارک و الغیره و ذالک...
+
نوشته شده در چهارشنبه بیست و هشتم شهریور 1386ساعت 14:45 توسط حامی
|
