عمری از فضل جهان هر چه نوشیدم                  همه در یک شیشه کردم و نفروشیدم
نه مست شدم و نه خمار و عقل زایل                همه از بحر بشر شد کتابی حاصل
با هزار دغدغه و خواهش و بلوا و گرانی              با هزار ورق و منگنه و کاغذ کاهی
چون به سرای ارشاد فرستادم                          تا که کار پایان یابد و جواز ستانم
گفتند که در صفی خارج نتوانی شد                   مگر صبر کنی تا سال دگر شد
                                  
                            ***************************
چو خود را عاطل و باطل بدیدم                             رفتن به جمع زرد رویان را جایز بدیدم
می نوشتیم و چاپ میزدیم حرفهای یامفت            تا که بخرند و شاد شوند از دروغهای کلفت
شب و روزمان شده بود جفنگ و جفنگ                هیچی نمیگفتیم الا چرندیات قشنگ
کوچه و بازار را زیر و رو میکردیم                           تا که لوحه یکی را پیدا میکردیم
می زدیم تیتر بزرگ صفحه اول مان                      چرا میکنید بازی با زندگی بازیگران
تا که آخر روزگار پس سرمان زد                           همه آمال و آرزو ها را به هم زد
لوحه ما هم چون که در آمد                               آبروی نداشتمان با ما نیامد
شدیم مسخ نزد دوستا نمان                             نمی دانم چه کس پا کرد در کفشمان
زندگی مان شد تلخ یا کمی شور                      عکسمان پیدا می شود در هر جای نا جور
عجب رسمی داره این دوره زمونه                      هیچ کار بدی بی جواب نمی مونه